بلاگ‌نوشت

دوست داشتم، اینجا نبودم. دوست داشتم اینطور نبودم. درست در وسط سیاهی‌های افسردگی. دوست داشتم دستت را می‌گرفتم، و می‌رفتیم به جایی دور. خانه مان را با هم می‌ساختیم. دیوارهایش را، آن رنگی که تو دوست داری، می‌کردیم. وسایلش را آنطور که باب میل توست، می‌چیدیم. کتاب‌هایمان را در کتابخانه می‌چیدیم، میز کارمان را می‌گذاشتیم با دو صندلی کنار هم، با هم در منزل خودمان می‌نشستیم، دمنوشی را دم می‌کردیم، روی مبل راحتی‌مان می‌نشستیم، یا دم پنجره، و یا در مقابل تلوزیون، با هم صحبت‌ها می‌کردیم و صحبت‌ها می‌کردیم. دوست داشتم کنارت بودم و وجودت را زندگی می‌کردم. از این تنهایی، دیگر بدم می‌آید. انصافا می‌دانی که از این دوری، خسته و خسته‌ترم. دوست داشتم، با هم، کنار هم، این روزگار عمرمان را می‌گذراندیم. عمری که برای من، دیگر مدت زیادی نمانده. از همه چیز و همه کس، بریدم. حتی حال تحمل خودم را هم ندارم، چه برسد به کسانی که هر روز و هر ثانیه، ظلم کردند و ظلم می‌کند. اگر اینجا نبودم و اینجا نبودیم، دست قشنگت را می‌گرفتم و می‌بردم به جای دور... تو می‌دانی که به تنهایی، برای من کافی هستی. من تو را داشته باشم، دنیا را دارم، خودم را دارم، و تو تمام منی! تمام زندگی منی. و من تو را با هیچ اندازه‌ای که بشود اندازه گرفت، دوستت دارم. تو تمام وجود منی، و تو دلیلی برای تک به تک ثانیه‌هایی هستی که نفس در آن جریان داره. و خداوند، تو را برای من زیادی نبینه...

تا زمانی که نفس می‌کشم .. دوستت دارم ..

برای رها

🍕☕ حمایت مالی از هاتف

سلام.

تصمیم نداشتم که این وب‌سایت را مجددا فعال کنم. مشغول نوشتن در وب‌سایت نوشته‌های هاتف بودم، و بسیار هم از این کار راضی بودم. اما در این مدت، بسیار با خود، جلسه گذاشتم و صحبت کردم و فکر کردم. تقریبا ۸ سالی می‌شود که دامنه HatefBlog.ir را دارم. نامی مناسب‌تر، برای وبلاگ! آدرس نوشت‌ها، طولانی‌تر و نامناسب‌تر بود. پس تصمیم را گرفتم.

این آدرس، تقریبا ۸ سال پیش، به طور رسمی، در سرور شخصی من، آغاز به کار نمود. تقریبا، هر دو هفته، یک مطلب در آن منتشر می‌شد. این مطالب، در سایت‌های متعدد کپی، و حتی تا مجله‌ها و روزنامه‌ها نیز پیش رفت. اما متاسفانه به دلیل عدم استقبال و گران بودن هزینه سرور، مجبور به تحویل سرور، و انتقال این وب‌سایت، به بلاگفا شدم. نبود امکان SSL و امنیت پایین و همچنین عدم وجود روحیه، دیگر توان ادامه دادن در آدرس HatefBlog.ir نبود و این آدرس به طور رسمی در خردادماه سال ۱۴۰۱، به پایان رسید. و در بلاگفا دوام زیادی نداشت. بسیاری از وب‌سایت‌ها و سرویس‌ها، این دامنه را لینک کردند و هنوز در آرشیو‌های زیادی، لینک‌هایی از این آدرس، وجود دارد. 

به همین منظور، از امروز، به طور رسمی، وبلاگ‌ رسمی‌ هاتف، با نام بلاگ‌نوشت و آدرس HatefBlog.ir آغاز به کار کرد. در این وب‌لاگ، از کتاب و پادکست و هرچیزی که برای شما جذاب است، می‌نویسیم. حتی پوشش اخبار و تحلیل‌ها و گزارشات نیز، در مطالب ما، خواهد بود. وبلاگ هاتف، پس از ۴ سال، با نام جدید بلاگ‌نوشت و ری‌برند، و با استفاده از سرویس بلاگیکس، آغاز به کار کرد. همچنین، در صورتی که شرایط اینترنت، بهبود پیدا کرد، مجددا این آدرس، به سرور شخصی منتقل، و راه را در آنجا ادامه خواهیم داد. نوشتن، کاری که آن را خیلی دوست دارم و حالا، به طور رسمی، در این وب‌سایت، فعالیت جدی وبلاگ خود را آغاز می‌کنم.

وبلاگ نوشته‌های هاتف، به علت طولانی بودن آدرس و همچنین عدم توانایی برندینگ، و همچنین عمر کوتاه، بازنشسته شد و در آنجا، متن‌های خاص و ویژه، میزبانی خواهد شد. و کلیه فعالیت‌ها، به طور رسمی، به این وبلاگ منتقل شده است. بزودی مطالب آن وب‌لاگ نیز، به طور کامل ( با اندکی اصلاح )، به این وبلاگ منتقل خواهد شد. شما می‌توانید از این پس، این وبلاگ را مطالعه نموده و از امکانات آن به خوبی استفاده نمایید. حتی مطالب پریمیوم و وی‌ آی پی نیز در این آدرس، منتشر خواهد شد. بسیار خوشحال خواهم بود اگر، نظرات خود را در رابطه با مطالب و موضوعات، بیان کنید. این آغاز رسمی این راه پر پیچ و خم ماست.

دامنه این وبلاگ، یعنی Hatefblog.ir هنوز به طور کامل به این وبلاگ، متصل نشده است. درخواست اتصال مطرح شده است و در تلاش هستم که این دامنه با موفقیت، به این سرویس متصل شود و این وبلاگ، با این آدرس، در دسترس باشد. پس از اینکه اتصال دامنه با موفقیت انجام شد، به طور رسمی، مطالب را انتقال داده و فعالیت رسمی را از این طریق آغاز خواهم کرد. امیدوارم این وبلاگ را، که قدمت زیاد و آدرسی مناسب‌تر دارد را، مانند وب‌سایت نوشته‌های هاتف، که اکنون تغییر کاربری داده است، دوست داشته باشید. ما این مسیر را در کنار هم، طی خواهیم نمود.

ارادتمند. هاتف