نوشته‌ها

دایما همه ما در اخبار می خوانیم که مسئولین می گویند که چرا مردم از سرویس های خارجی استفاده می کنند و سرویس های داخلی طرفدار ندارد. ولی به جای اینکه به دنبال دلیل و علتش باشند، دایم در حال پافشاری برای این مساله هستند . در صورتی که ما نمی توانیم به زور مردم رو مجبور کنیم که بیایند . صد البته اگر استفاده از سرویس داخلی توجیه داشته باشد صد البته کاربران از این سرویس ها استفاده می کنند ولی در این مطلب قصد دارم مشاهدات خودم رو به عنوان یک کاربر از این سرویس ها بیان کنم که می توانید در ادامه با من همراه باشید

اعتماد

متاسفانه یکی از مهم ترین دلایلی که مردم ما از سرویس های داخلی استفاده نمی کنند این است که به این سرویس ها اعتماد ندارند . اهمیت ندادن مدیران این سرویس ها به امنیت و فعال بودن سرویس و اینکه ممکن است تسلیم فشارهای سازمان های خاص یا ادارات شده و اطلاعات را به راحتی در اختیار آن سازمان یا اداره قرار دهد . این یعنی که مردم ما ترجیحا به خارجی ها برای دادن اطلاعات خودشون اعتماد بیشتری نسبت به سرویس های داخلی دارند. و اینکه جدای از این مساله به راحتی سرورهای داخلی قابل هک و نفوذ هستند . از طرفی مردم ایران عموما دوست ندارند هیچ کسی حتی قانونی به اطلاعاتشون دسترسی داشته باشه و اینکه یک سازمانی با یک نامه ساده و یک فشار میتونه اطلاعاتشون رو به دست بیاره. برای همین هرگز در این سرویس ها ورود نمی کنند.

همانطور که یکی از سرویس های پیامرسان ادعا کرده بود که هر کسی به اپ ما نفوذ کند یک میلیارد تومان جایزه برای او در نظر گرفته شده است و دقیقا یک روز بعد از انتشار اخبار این اپ توسط هکری هک شده و نامبردگان سریعا این اخبار رو از فید خودشان حذف کردند . همین مساله مشت نمونه خروار است . از طرفی اپلیکیشن هایی که حمایت های دولتی داشته اند نیز همواره امتحان خود را در مزخرف بودن پس داده اند!

بومی یا ملی ؟

خیلی خوب نیست که ما هنوز تعاریفی از این کلمات نداریم . یادم هست که خیلی وقت پیش در اخبار گفته شد که بزودی دانشگاه (یا امیرکبیر یا صنعتی شریف) از سیستم عامل ملی ایران رونمایی خواهد کرد. بعد از پنج سال دیدیم که در حقیقت همون لینوکسه که مشغول بودن برای بومی سازیش که به اسم سیستم عامل ملی قرار بود به بازار عرضه بشه که هنوز هم متاسفانه خبری ازش نیست و حتی برای همین بومی سازی هم موفق نشدند . دلیلش عدم تخصص بوده یا نبود امکانات یا بودجه یا هرچیزی به هر حال این اتفاق نیفتاد. همانطور که ما داریم می بینیم که سرویس های وبلاگ نویسیمون که عموما از هسته های کپی شده است که به اصطلاح بومی شده اند . یا سرویس های شبکه اجتماعی که بعضا همان شیرترانکیس یا اسکریپت های خارجی بودند که با طراحی ها ظاهرشون بهم خورده و به نوعی تغییرات ظاهری اش آنقدر زیاد است که آدم فکر می کند که با یک شبکه اجتماعی کاملا ملی طرف هستیم در صورتی که اینطور نیست! کلیت سورس این برنامه ها عموما از اسکریپت آماده استخراج شده . نمی خواهم مثال بزنم و سرویسی رو زیر سوال ببرم ولی همین سرویس های ایمیل ما نیز متاسفانه اونطور که باید قابل رقابت نیستند ! سرویس ایمیل معروف داخلی ابتدا یک باگ بوده و سپس یک سرویس ایمیل به رویش سوار شده است . آن هم از روی اسکریپت‌های آماده.

قابل رقابت

سرویس جیمیل گوگل به کاربران خود امکانات واقعا عالی رو در اختیار میگذاره . برای طولانی نشدن پست به همه شون اشاره نمی کنم ولی حداقل جیمیل برای هر صندوق ایمیل ۱۵ گیگابایت فضای اختصاصی قرار میدهد. چیزی که در سرویس های ایرانی موجود نیست یا بسیار کم است . برای مثال ایمیلی که شرکت پست ارایه میدهد تنها ۱۵ مگابایت فضا دارد . برای مابقی سرویس ها با پرداخت حق عضویت شاید بتوانید آن فضا را افزایش دهید ولی یادتان نرود که جیمیل با دریافت ۱۰۰ یورو (درحدود ۴۸۰ هزار تومان) فضای شما را به یک ترابایت افزایش میدهد . یادمان نرود که یک موسیقی امروز نه مگابایت حجم دارد و فضای صندوق ایمیل شرکت پست تنها ۱۵ مگابایت! یا شبکه اجتماعی توییتر را با یکی از شبکه های اجتماعی وطنی مقایسه کنید . جدای از این کمبود های فنی واقعا اذیت کن حتی این شرکت ها ظاهر سرویس های خودشون رو بهبود ندادند و رابط کاربری واقعا فاجعه و غیر قابل حمل دارند. عموما همه امکاناتشون فعال نشده یا بزودی فعال میشود . هنوز آپارات پخش کننده قابل قبولی روی سرویس خودش ندارد و از پلاگین های دیگر استفاده می کند! کدام یک از سرویس های داخلی حتی نصف کیفیت نمونه خارجی را دارند. تنها شرکت بیان قول سرویس ایمیل فوق العاده را می دهد که هنوز باز نشده ! حتی نسخه بتایش! تا بیان سرویس ایمیل خود را باز کند کلا ایمیل منسوخ خواهد شد!

و در پایان !

نمی‌توان گفت که همه تقصیرات به عهده این سرویس هاست . به نوعی خیلی از افرادی هم که ایده های خوبی دارند به دلیل نداشتن امکانات مالی و فنی هرگز ایده هایشان عملی نمیشود . از طرفی ما متاسفانه دیتاسنترهای قوی را در کشور نداریم و دایم این دیتا سنترها قطع هستند و سایت را غیرفعال می کنند. به عبارت دیگر یک جوان برای ساخت یه سرویس از دو طرف استرس دارد .فشارهای سازمان ها و اتحادیه ها و اینکه مردم ما هم اعتماد نمی توانند کنند که بیایند و عضو بشوند . پس جلو رفتن در این زمینه اصلا به صرفه نیست. مخصوصا سرویس هایی که با حریم خصوصی کاربران سروکار دارد .

اما می دانیم که مردم با سرویس های داخلی پدرکشتگی ندارند . علت چیست؟ علت همین کیفیت است . پس اگر سرویسی واقعا اصولی و با کیفیت داشته باشیم مردم چرا نباید استفاده کنند؟ مساله سر کیفیت و امنیت است و بس.

نوشته‌ها

ابتدا این توییت را از این حساب در اینجا قرار می‌دهم .

توی سمنان یک مدتی خوابگاه خصوصی بودم شرایط افتضاحی داشت سقف توالتش چکه میکرد نظافت نمیشد،کثافت برش داشته بود برعکس قرارداد اینترنت نمیدادن . اینا زیاد مهم نبود در برابر اینکه امنیت درستی نداشت.نگهبان نداشت وبارها بچه ها رو توی کوچه آزار جنسی داده بودند. صاحب پانسیون پسر جوونی بود و دوست دخترش رو گذاشته بود سرپرست خوابگاه صبح ها میومد تو و دو تایی میرفتند اتاق گوشه حیاط . درواقع اینجوری بود۶صبح تا۹شب هرکی دلش میخواست میتونست کله شو بندازه پایین و بیاد تو دو سه تایی شدیم بچه ها روجمع کردیم وگفتیم بریم پیش اون خانم خیاطه که شوهرش توکوچه برا دخترها مزاحمت و آزار جنسی ایجاد می کنه. گفتند آبروش پیش زن و بچه ش میره و ممکنه طلاق بگیرند! گفتیم نامه بنویسیم و امضا کنیم و ببریم اماکن که شرایط خوابگاه اینطوره واینجا اصلا امنیت نداره یک ترم پلمپش کنند واسه ترم بعدی مسئول خوابگاه شرایط خوابگاه رو درست میکنه یکی گفت ما راضی نیستیم یه خانواده از نون خوردن بیفته پسره بچه یتیمه خرج خانواده و دوست دخترشو میده . اینو گفت و بقیه هم گفتند راست میگه ما اعتراض نمیکنیم . وضعیت این خوابگاه همینجور موند. این قصه رو داشته باشید تا اینجا ترم بعد من ازونجا درومدم و خونه گرفتم. خوابگاه دیگه ای تو شهر بود که شرایطش عین همین خوابگاه بود مشکل نظافت و اینا داشت ومشکل امنیت ونگهبان، چه اتفاقی براش افتاد؟ هیچی یه روز یه سرباز از دیوار خوابگاه رفت بالا رفت سراغ یکی ازاتاقهاکه یه بسته روازونجابدزده(دزدنبود.میدونست دنبال چیه)یه دختره ازخواب بیدارمیشه ومیبیندش وسربازهم سردخترروگوش تاگوش میبره . چندوقت بعدهمون دختری رو که گفت مسئول خوابگاه رو از نون خوردن نندازیم، دیدم بحث شدوخیلی رک بهش گفتم مسئول مرگ اون دختر اول اون سربازه و دوم یکی مثل توعه که به اسم مفاهیم احمقانه ای مثل آبرو و نون خوردن اجازه ندادی کسی اعتراض کنه خیلی ناراحت شد و بهش برخورد ولی واقعیته . شمایی که سوار اسنپ و اتوبوس و تاکسی میشی و میبینی راننده بد رانندگی میکنه ولی اطلاع نمیدی توتصادفای بعدی راننده و احیانا مرگ آدما مقصری. اگه میدونی همسایه زن/شوهر/بچه شو داره کتک میزنه و میکشه و به پلیس خبر ندی یا خودت دخالت نکنی تو مرگ اون آدم مقصری . توگرون فروشی وکم فروشی مغازه ها مقصریم اینکه راننده تاکسی سرخود پول اضافی میگیره تقصیرماست اینکه استادمزخرف میگه وسواستفاده میکنه تقصیرماست. آب از سرمون که میگذره میگیم ولش کن دیگه گذشته. اعتراض نمیکنیم گزارش نمیدیم جنس گرون رو میخریم تحریمش نمیکنیم سکوت میکنیم.نفرات قبل ازماسکوت کردند واجازه دادندماخدمات بددریافت کنیم وحالاماسکوت میکنیم و اجازه میدیم بلایی که سرما اومده سر نفرات بعدبیاد .دایی من کارشناس استاندارده وهرباراعتراض میکنیم چرامثلااین خیارشور وزنش ازوزن روی بطری کمتره میگه قانونا تاوقتی که ازمشتریهایک نفر شکایت نکنه اجازه نداریم دخالت کنیم یادآوری میکنم اون شهروندیو که ازمتروبه اسم گرونفروشی(اگه اشتباه نکنم) به خاطر فروش بلیط دوسفره شکایت کرد وجواب گرفت یا همین ماجرای چسب هل. کارشناسهابعضی تخلف هاروتاییدکردند ولی چون هیچکودوم ازکارمندهاوکارگرهای کارخونه شکایتی ندارند قانونی کاری نمیتونندکنند .

 

عطف به نقل قولی که از توییت در وبلاگ شخصی خودم ثبت کردم ( به دلیل دسترسی محدود توییتر مجبور به کپی شدم ) ،زمان‌های زیادی شده است که ما حوصله اعتراض برای حق‌مان را هم نداریم . انگار حالش را نداریم که در این کشور جهان سوم ( باید قبول کنیم که یک کشور جهان سوم هستیم ) باید برویم و حقمان را، چیزی که حق مسلم‌مان هست بگیریم .

تمامی کسب‌وکار ها موظف هستند که به شما فاکتور فروش بدهند. وظیفه‌شان است به شما فاکتور فروش بدهند . هر زمان که شما درخواست کردید و این کار را نکردند می‌توانید از آنها شکایت کنید. شما باید یک برگه داشته باشید که نشان بدهد چیزی از فروشگاه خرید کرده‌اید. چه از سوپر مارکت و چه از لباس فروشی و چه لوازم التحریر هیچ شخصی معاف از صدور فاکتور نیست. اما متاسفانه گویی همه از اینکه به فروشنده بگویند که فاکتور محصولی که خریداری کرده‌اند را به آنها تسلیم کند واهمه دارند . بسیاری از کسب و کارها فاکتور نمی‌دهند و ما به سادگی و با سکوت از فروشگاه‌شان بیرون می‌آییم. توجه داشته باشید که رسید بانکی که از آن کارت کشیده‌اید فاکتور نیست! چون نمی‌توانید رویش ادعا کنید که چه محصولی را به آن قیمت خریداری کرده‌اید. فاکتور فروش یعنی محصولی که شما خریده‌اید، شماره‌اش، تعدادش ، قیمت یک عدد و مجموع قیمت تعداد، و در نهایت قیمت تمامی اجناس خریداری شده و یا خدمات دریافت شده . حتی در پیشرفته‌ترین کشورهای جهان که حتی مساله صرفه‌جویی کاغذ هم هست فاکتور فروش به شما تحویل می‌دهند!

ما به سادگی کارت را می‌کشیم و سکوت می‌کنیم و اجازه می‌دهیم نفر بعدی به مشکل اساسی بخورد.  خیلی ساده در مورد قانون‌شکنی ها سکوت می‌کنیم و اجازه می‌دهیم شخص دیگری دردسرش را بکشد . حتی گاها هم خودمان به مشکل می‌خوریم.  روزی من و برادرم تاکسی اسنپ گرفته بودیم و نشسته بودیم. راننده گفت که مسافر آقا خیلی خوب است. می‌توانی با او حرف بزنی بگویی بشنوی ولی خانم‌ها انگار لالن . اصلا حرف نمی‌زنند . موسیقی خاموش هم می‌خواهند. ما چیزی نگفتیم . پیاده که شدیم برادرم به عصبانیت گفت : مردک پست . پرسیدم چرا؟ پاسخ داد که : انتظار داره زن مردم تو ماشین بشینه و حرف بزنه تا آقا با زن مردم با ناموس مردم لاس بزنه . گفتم خب چرا گزارش نمی‌دی؟ پاسخ داد که : چه گزارشی بدم؟ بگویم راننده از اینکه مسافر خانمش باهاش حرف نزده شاکی بود؟

شرکت‌های اینترنتی که به سادگی با توجه به هزینه‌ای که از ما دریافت کرده‌اند اینترنت به ما نمی‌دهند و ما به سادگی ازش عبور می‌کنیم . انگار که بدهکار این شرکت‌ها هستیم . اگر شما فاکتور درخواست کردید و فروشنده به شما نگاه عاقل اندر سفیه کرد بیجا کرد. شما حق دارید که فاکتور را بگیرید و در صورت گرانفروشی نه تنها پولتان را پس بگیرید بلکه با جریمه‌های سنگین صاحب کسب و کار را ادب کنید . شما حق دارید فاکتور سرویستان را بگیرید .ای کاش یاد بگیریم اگر کسی ما را اذیت می‌کند و یا در ارایه خدمات اذیت می‌کند و کم‌کاری می‌کند به او رحم نکنیم. اگر کسی حق ما را پایمال کرد با خود نگوییم گناه دارد شاید اگر سکوت نکنم از نان خوردن بیفتند. خب بگذاریم بیفتد . شخصی که حقوق مابقی  افراد را ضایع می‌کند باید از نان خوردن بیفتد تا یاد بگیرد درست رفتار کند . هرجا بی نظمی و تضییع حقوق دیدیم باید اطلاع بدهیم .هیچ دلیلی ندارد که کسی حقوق بقیه را ضایع کند و ما محبت خاله خرسه کنیم و بگذاریم به این کار زننده‌اش ادامه بدهد. یا سرایدار مدرسه یکی از دوستان خانم بنده در مدرسه به دختران تعرض می‌کرده و هیچ کس اعتراضی نمی‌کرده با این بهانه که از نان خوردن می‌افتد و پیرمرد است . خب به جهنم که پیرمرد است. باید اخراج شود و باید بی‌خانمان بشود تا یاد بگیرد که حواسش به خودش جمع باشد . هر کسی که اشتباهی می‌کند باید تاوان اشتباهش را پس بدهد . این قانون دنیاست . ما نمی‌توانیم جلوی تاوان دیدن افراد را با ضایع شدن حقمان بگیریم. وقتی شما در مدرسه تحصیل می‌کنید که برایش شهریه پرداخت می‌کنید، مدرسه شما موظف است به شما آموزش دهد! دبیر خوب استخدام کند. اگر دبیرتان بد است باید اعتراض کنید و یا از آن مدرسه تسویه کنید و بروید.

اکثرا کسانی که حق شما را ضایع می‌کنند و شما با امید اینکه به او لطف کرده‌اید تا از نان خوردن نیفتد به شما می‌خندد. با خویش می‌گوید چقدر احمق بود که توانستم حقش را بگیرم و صدایش هم در نیاید . اگر راننده اسنپ شما ایرادی داشت آنقدر پیگیری کنید تا اخراج شود! اگر راننده اسنپ شما بد رانندگی کرد آنقدر پیگیری کنید تا اخراج شود! چون اگر این کار را نکنید ممکن است بلایی سر مسافر بعدی بیاید. اگر راننده‌ای تعرضی کرد آنقدر پیگیر شوید تا اخراج شود .اگر کسی با این رفتار از نان خوردن می‌افتد بگذاریم بیفتد . برای چیزی که حق مسلمتان هست باید بجنگید تا جامعه تمیزتر و بهتری داشته باشیم . این مسولیت شخصی شماست نسبت به جامعه. یک مساله شخصی نیست . یک مسولیت اجتماعی است . شما در اصل با این حرکت اجازه نمی‌دهید حق مابقی اعضای جامعه پایمال شود. هر کجا که احساس کردیم حقی داریم ، بایستی آن را با فریاد پس بگیریم .

نوشته‌ها

یک مساله ای که شاید همه ما اون رو بدونیم اینه که نباید اسراف کنیم . اسراف توی دین و فرهنگ ما هم قدمت زیادی داره . یعنی از گذشته ها و حتی توی دین و مذهبمون به اینکه اسراف نکنیم اشاره های زیادی شده . اسراف دقیقا به زیاد مصرف کردن چیزی می گویند . ولی چرا به بهانه روز جهانی غذا من به این مساله اشاره کردم؟

همه ما می دونیم که این روز ها انسانها به دو دسته کلی تقسیم میشن. اونهایی که تا آخر یک روز غذای کافی دارند که بخورن و آن دسته که تا انتهای روز غذای کافی ندارند که بخورند . همیشه در دسته اول افرادی هستند که از زیاد از حد امکانات خوراکی که دارند غذاهاشون رو دور میریزند در حالیه که در دسته دوم کسانی آنقدر امکانات خوراکی ندارند که گاها به دلیل سوء تغذیه جان خود را از دست می دهند.

عمده ترین قسمت اسراف ما در دور ریز غذاهایی هست که اون ها رو تهیه می کنیم . این مساله بنا به تنبلی یا بی حوصلگی یا بی توجهی یا عدم توجه به میزان مصرف اتفاق می افته .

غذاهای مصرفی ما قبل از اینکه وارد سوپرمارکت ها بشن توسط مزرعه داران یا تولید کنندگان به میزان زیادی دور ریخته میشن . این غذاهای دور ریز شده یا عموما ظاهر قابل قبولی ندارند یا استاندارد نیستن و یا گاها مشکلات جزعی دارند که باعث می شوند وارد چرخه فروش نرفته و دور ریخته شوند . قسمتی شان هم توسط فروشگاه ها دور ریخته میشوند . فروشگاه ها غذاهایی که فروش نرفته اند و تاریخ مصرفشان هم گذشته است یا در هنگام حمل و بسته بندی خراب شده اند را دور می ریزند . وقتی که مصرف کنندگان بیشتر خرید می کنند صد البته فروشگاه برای فروش بیشتر مجبور است از تولید کننده بیشتر خرید کند و همین بیشتر خرید کردن تولید کننده را مجبور می کند که بیشتر تولید کند. تولید بیشتر به سمت سطل زباله . همین تولیدات بیشتر باعث می شوند که خساراتی بر زمین وارد بشوند چون این تولیدات عموما در زمین های کشاورزی با مواد مصرفی و یا در کارخانه ها انجام می شود که اثرات زیست محیطی منفی دارند. یعنی ما این میزان هزینه می کنیم تا غذاهایمان از تولیدی به سمت سطل زباله حرکت کنند.

علت این امر هم این است که ما بیشتر و بیشتر خرید می کنیم و بیشتر از اندازه نیازمان مصرف می کنیم و دور می ریزیم . صرفا تو کشورهایی که هزینه غذا ارزان هست میزان دور ریز هم می تواند بیشتر شود .

اما باید چه کرد؟

تعدادی راه حل به نظر خودم رسید که چطور می توانیم دور ریز غذا رو کمتر کنیم

  • همیشه سعی کنیم به میزان مصرفمان غذا بخوریم . یعنی به اندازه ای که بدنمان نیاز دارد نه بیشتر
  • فروشگاه های بزرگ عموما در بسته بندی ها میزان غذا رو بیشتر از مقدار قرار می دهند تا بیشتر بفروشند. اگر شما قصد دارید میوه خریداری کنید می توانید از میوه های باز آن مقداری که مورد نیازتان هست بردارید . در این صورت هزینه کمتری به نسبت میوه ها یا مواد غذایی بسته بندی شده پرداخت می کنید
  • به تاریخ مصرف همیشه دقت کنید. و فکر کنید که آیا می توانید تا تاریخ نوشته شده مقرر روی پاکت ان را استفاده کنید؟ اگر پاسخ آری است آن را خریداری کنید . همه مواد غذایی گاها در همان تاریخ نوشته شده خراب نمی شوند . اما برخی از مواد غذایی مانند کنسرو ها اگر از تاریخ مصرفشان گذشته باشد مجبورین آنها را دور بریزین.
  • حواستان به شرایط نگهداری غذاها باشد. برخی از مواد باید در یخچال نگهداری شوند تا ماندگاری بالاتری داشته باشند و برخی خیر . اگر شرایط نگهداری آنها را بدانید می توانید از خراب شدن زودتر آنها جلوگیری کرده و بتوانید آنها را مصرف کنید
  • همیشه برای خودتان لیست بنویسید و میزان غذای خود را بدانید تا بر طبق لیست های روزانه و هفتگی و ماهانه خرید کنید. غذاهایی مثل برنج که ماندگاری بیشتری دارند را می توانید ماهانه خرید کنید و سبزیجات را می توانید روزانه خرید کنید . اگر این مقدار ها را بدانید هم غذای کمتری دور ریخته اید و هم می توانید در سر ماه مبلغ قابل توجهی را ذخیره کنید که می توانید آن مبلغ را برای کسانی که خوراک منظم و درستی ندارند یا توانایی تهیه خوراکی ندارند هزینه کنید
  • هرگز خجالت نکشید. اگر میوه فروش از اینکه شما تنها دو عدد سیب برداشته اید شما را مسخره می کند یا ایراد می گیرد از او خرید نکنید. این فرهنگ باید جا بیفتد که وقتی من میوه ای را نمی توانم بخورم چرا در یخچال بگذارم تا کپک بزند. بهتر است کم بخرم و هر روز بخرم .
  • اگر میهمان داشتید و مقداری غذا اضافه ماند استارتاپ های زیادی هستند که این غذای شما رو بسته بندی و کاملا بهداشتی به افرادی می رسانند که غذای کافی ندارند . از این روش هم می توانید استفاده کنید یا می توانید خودتان این افراد را پیدا کنید و با پیک اضافه غذا را برایشان بفرستید. نیازی نیست حتما نیازمند باشند. می توانید غذای اضافه را برای حتی دوستانتان بفرستید و آنها را یک وعده غذایی میهمان دستپخت خود کنید 🙂