روزانه‌ها، نوشته‌ها

شمر نباش !

هیچ‌گاه عادت به نوشتن پست‌ها و مطالب مذهبی و دینی ندارم . هیچ‌گاه هم دوست ندارم و نداشته‌ام که رد‌پایی از افکار و عقاید دینی و مذهبی‌ام در وبلاگ و یا پادکست‌ها دیده شود . اما به نظر بنده این یک پست دینی نیست. صرفا ایده و نظر شخصی بنده در رابطه با اتفاقات این روزهاست . سال‌هاست که مراسم عاشورا و تاسوعا در ایران برگزار می‌شود . سالهاست که میلیاردها تومان در هیئت‌ها برای حضرت امام حسین (ع) هزینه‌ می‌شود. از هزینه مداح‌ها ( از آن ارزان‌هایش بگیرید تا آن گران‌هایش ( که خبرهایش کم و بیش به گوش می‌رسد)).هزینه پارچه و اجاره داربست و تکیه و چایی و شربت و شیر و کاکائو و ناهار و شام و اسپند و پول آشپز و مواد و برق و بنزین موتور برق و مابقی هزینه‌های دیگر . مداح می‌گوید که شمر ملعون آب را بر حسین (ع) بست و ما و امثال ما بر سر و سینه می‌کوبیم و زار زار اشک می‌ریزیم . اما نمی‌دانیم که ما همان شمر‌هایی می‌شویم که شمر را لعنت می‌فرستیم . یزید‌هایی می‌شویم و یزید را لعنت می‌فرستیم . حال می‌پرسید چرا؟ برایتان توضیح می‌دهم.

به دلیل اهمال کاری دولت و یا هر نهادی ( که اصلا در این پست مهم و مخاطب نیست ) ، بسیاری از روستاهای استان سمنان آب آشامیدنی ندارند. استان خوزستان که قسمت اعظمی از درآمد کشور را از طریق نفت، از این استان کسب می‌شود آب ندارد. سیستان و بلوچستان آب ندارد. آب تمیز قابل شرب ندارد . ما که مدعی این هستیم که شمر ملعون به حسین (ع) آب نداده است، پس یعنی این حرکت در نظر ما نکوهیده و بد است. پس چرا فقط گریه می‌کنیم ؟ چرا برای امام حسین (ع) شهید که در گذشته شهید شده و اکنون نیست گریه می‌کنیم ولی برای هموطنان‌مان که امروز زنده هستند و آب آشامیدنی تمیز ندارند هیچگونه واکنشی نشان نمی‌دهیم و حتی گریه هم نمی‌کنیم ؟ مگر نه که حضرت ابوالفضل (ع) را سقا می‌نامید که آب رساند به کربلایی‌ها . چرا راه حضرت را نمی‌رویم ؟ اگر حضرت امروز زنده بود آب میرساند به این استان‌ها! نمی‌رساند؟

شما هم آب برسانید به سیستان. آب برسانید به سمنان . آب برسانید به خوزستان. مگر نه که می‌خواهید راه امام حسین (ع) و راه حضرت ابوالفضل(ع) را بروید؟ اگر حضرت ابوالفضل امروز در ایران بود قطعا با این وضعیت موافق بود به نظر شما؟ هموطنان شما تشنه‌اند و شما بر سر و سینه می‌کوبید و هموطنتان کمی آن‌طرف‌تر تشنه است؟ خیلی سخت نیست که یک حرکت همگانی صورت بگیرد . آن هم در دوران کرونا که به جای هیئت‌های عزاداری حضوری، هیئت‌ها مجازی شده است، اگر مثلا مجموعا سی تکیه بزرگ در تهران باشد . و همه این‌ تکیه‌ها جمع شوند و کل خرج‌هایی که قرار است در تکیه انجام بدهند را جمع کنند تا بشود مثلا Nمیلیارد تومان ( مجموع هزینه‌های برپایی هیئت و تیکه ). به نام امام حسین و با پرچم امام حسین در فلان روستا آب تمیز درست کنید تا هر کس هرلیوان آب می‌خورد به یاد امام حسین بخورد . می‌توان مراسمات را آنلاین کرد و به جای این هزینه‌ها آب رساند به کسانی که‌ آب ندارند . چه تفاوتی هست؟ یا به خاطر شرایط اقتصادی خیلی‌ها روزی‌شان را از سطل زباله برداشت می‌کنند. چه بسا به جایی اینکه هیئت بزنید تا من شکم گنده بیاییم و ده پرس غذا ببرم، به جای این بسته‌های غذایی درست کنیم (بسته‌های خار و بار) و به افرادی که میدانیم صد درصد مستحق هستند تقدیم کنیم . به شیوه پدر حضرت امام حسین (ع) ، حضرت علی (ع) باشیم. عربده کشی و فریاد نام حسین آن هم در شرایطی که همسایه شما گرسنه است در این شهر و و وقتی هموطن شما تشنه است نکوهیده است. زدن بر طبل‌های بزرگ وقتی که هموطن شما تا کمر در سطل زباله است ، نکوهیده است . امام حسین برای ما احترام بسیار زیادی دارد . مخصوصا برای ما آذری‌ها که صد چندان . اما ای کاش کمی اقتضای زمان خود را درک کنیم و به جای پرداخت هزینه به مداح و سخنران و آشپز و چاپ بنر و.. ، به هموطنانمان غذا و آب برسانیم . فردای روز محشر ببینیم سیدالشهدا فقط فریاد زن‌ها و بر سر زن‌ها و گریه کنندگان را شفاعت می‌کند و یا نه شمایی که آب رساندید به مسلمانان و هموطنان و همنوعان خودتان!

امیدوارم حداقل این پیشنهاد قبول درگاه بزرگان کربلا واقع گردد .

2 دیدگاه

پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *