نوشته‌ها

سرویس داخلی ؟ چرا نه؟

دایما همه ما در اخبار می خوانیم که مسئولین می گویند که چرا مردم از سرویس های خارجی استفاده می کنند و سرویس های داخلی طرفدار ندارد. ولی به جای اینکه به دنبال دلیل و علتش باشند، دایم در حال پافشاری برای این مساله هستند . در صورتی که ما نمی توانیم به زور مردم رو مجبور کنیم که بیایند . صد البته اگر استفاده از سرویس داخلی توجیه داشته باشد صد البته کاربران از این سرویس ها استفاده می کنند ولی در این مطلب قصد دارم مشاهدات خودم رو به عنوان یک کاربر از این سرویس ها بیان کنم که می توانید در ادامه با من همراه باشید

اعتماد

متاسفانه یکی از مهم ترین دلایلی که مردم ما از سرویس های داخلی استفاده نمی کنند این است که به این سرویس ها اعتماد ندارند . اهمیت ندادن مدیران این سرویس ها به امنیت و فعال بودن سرویس و اینکه ممکن است تسلیم فشارهای سازمان های خاص یا ادارات شده و اطلاعات را به راحتی در اختیار آن سازمان یا اداره قرار دهد . این یعنی که مردم ما ترجیحا به خارجی ها برای دادن اطلاعات خودشون اعتماد بیشتری نسبت به سرویس های داخلی دارند. و اینکه جدای از این مساله به راحتی سرورهای داخلی قابل هک و نفوذ هستند . از طرفی مردم ایران عموما دوست ندارند هیچ کسی حتی قانونی به اطلاعاتشون دسترسی داشته باشه و اینکه یک سازمانی با یک نامه ساده و یک فشار میتونه اطلاعاتشون رو به دست بیاره. برای همین هرگز در این سرویس ها ورود نمی کنند.

همانطور که یکی از سرویس های پیامرسان ادعا کرده بود که هر کسی به اپ ما نفوذ کند یک میلیارد تومان جایزه برای او در نظر گرفته شده است و دقیقا یک روز بعد از انتشار اخبار این اپ توسط هکری هک شده و نامبردگان سریعا این اخبار رو از فید خودشان حذف کردند . همین مساله مشت نمونه خروار است . از طرفی اپلیکیشن هایی که حمایت های دولتی داشته اند نیز همواره امتحان خود را در مزخرف بودن پس داده اند!

بومی یا ملی ؟

خیلی خوب نیست که ما هنوز تعاریفی از این کلمات نداریم . یادم هست که خیلی وقت پیش در اخبار گفته شد که بزودی دانشگاه (یا امیرکبیر یا صنعتی شریف) از سیستم عامل ملی ایران رونمایی خواهد کرد. بعد از پنج سال دیدیم که در حقیقت همون لینوکسه که مشغول بودن برای بومی سازیش که به اسم سیستم عامل ملی قرار بود به بازار عرضه بشه که هنوز هم متاسفانه خبری ازش نیست و حتی برای همین بومی سازی هم موفق نشدند . دلیلش عدم تخصص بوده یا نبود امکانات یا بودجه یا هرچیزی به هر حال این اتفاق نیفتاد. همانطور که ما داریم می بینیم که سرویس های وبلاگ نویسیمون که عموما از هسته های کپی شده است که به اصطلاح بومی شده اند . یا سرویس های شبکه اجتماعی که بعضا همان شیرترانکیس یا اسکریپت های خارجی بودند که با طراحی ها ظاهرشون بهم خورده و به نوعی تغییرات ظاهری اش آنقدر زیاد است که آدم فکر می کند که با یک شبکه اجتماعی کاملا ملی طرف هستیم در صورتی که اینطور نیست! کلیت سورس این برنامه ها عموما از اسکریپت آماده استخراج شده . نمی خواهم مثال بزنم و سرویسی رو زیر سوال ببرم ولی همین سرویس های ایمیل ما نیز متاسفانه اونطور که باید قابل رقابت نیستند ! سرویس ایمیل معروف داخلی ابتدا یک باگ بوده و سپس یک سرویس ایمیل به رویش سوار شده است . آن هم از روی اسکریپت‌های آماده.

قابل رقابت

سرویس جیمیل گوگل به کاربران خود امکانات واقعا عالی رو در اختیار میگذاره . برای طولانی نشدن پست به همه شون اشاره نمی کنم ولی حداقل جیمیل برای هر صندوق ایمیل ۱۵ گیگابایت فضای اختصاصی قرار میدهد. چیزی که در سرویس های ایرانی موجود نیست یا بسیار کم است . برای مثال ایمیلی که شرکت پست ارایه میدهد تنها ۱۵ مگابایت فضا دارد . برای مابقی سرویس ها با پرداخت حق عضویت شاید بتوانید آن فضا را افزایش دهید ولی یادتان نرود که جیمیل با دریافت ۱۰۰ یورو (درحدود ۴۸۰ هزار تومان) فضای شما را به یک ترابایت افزایش میدهد . یادمان نرود که یک موسیقی امروز نه مگابایت حجم دارد و فضای صندوق ایمیل شرکت پست تنها ۱۵ مگابایت! یا شبکه اجتماعی توییتر را با یکی از شبکه های اجتماعی وطنی مقایسه کنید . جدای از این کمبود های فنی واقعا اذیت کن حتی این شرکت ها ظاهر سرویس های خودشون رو بهبود ندادند و رابط کاربری واقعا فاجعه و غیر قابل حمل دارند. عموما همه امکاناتشون فعال نشده یا بزودی فعال میشود . هنوز آپارات پخش کننده قابل قبولی روی سرویس خودش ندارد و از پلاگین های دیگر استفاده می کند! کدام یک از سرویس های داخلی حتی نصف کیفیت نمونه خارجی را دارند. تنها شرکت بیان قول سرویس ایمیل فوق العاده را می دهد که هنوز باز نشده ! حتی نسخه بتایش! تا بیان سرویس ایمیل خود را باز کند کلا ایمیل منسوخ خواهد شد!

و در پایان !

نمی‌توان گفت که همه تقصیرات به عهده این سرویس هاست . به نوعی خیلی از افرادی هم که ایده های خوبی دارند به دلیل نداشتن امکانات مالی و فنی هرگز ایده هایشان عملی نمیشود . از طرفی ما متاسفانه دیتاسنترهای قوی را در کشور نداریم و دایم این دیتا سنترها قطع هستند و سایت را غیرفعال می کنند. به عبارت دیگر یک جوان برای ساخت یه سرویس از دو طرف استرس دارد .فشارهای سازمان ها و اتحادیه ها و اینکه مردم ما هم اعتماد نمی توانند کنند که بیایند و عضو بشوند . پس جلو رفتن در این زمینه اصلا به صرفه نیست. مخصوصا سرویس هایی که با حریم خصوصی کاربران سروکار دارد .

اما می دانیم که مردم با سرویس های داخلی پدرکشتگی ندارند . علت چیست؟ علت همین کیفیت است . پس اگر سرویسی واقعا اصولی و با کیفیت داشته باشیم مردم چرا نباید استفاده کنند؟ مساله سر کیفیت و امنیت است و بس.

پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *